Yazarlar İçin Yaratıcı Yazarlık Örnekleri

Şimdiye dek irili-ufaklı 100'ün üzerine hikaye yazmışımdır. Onları çeşitli bloglarda paylaşmış, sonra da elimden geldiğince silip yok etmişimdir. Neden bilmem. Bende bile hikayelerimin çoğunun kopyası yok. Zaten öyle ahım şahım şeyler de olmadılar hiç. En nihayetinde, bir yazar bile değilim; ancak zaman zaman bir şeyler yazıyorum. Bir amacı da yok aslında yazmamın. Bu sebeple de hiçbir zaman yaratıcı yazarlık kursları veya benzeri oluşumlara katılmadım veya yazarlık üzerine bir alıştırma yapmadım. Genelde bir şeyleri dışa atmak için yazdım veya karşıma çıksa beğeneceğim bir hikaye oluşturmaya çalıştım. Dediğim gibi, bir amaca hizmet etmeyen şeylerdi ve kalabalık bir okur kitlesine dahi sahip olmadığım için bunların bir önemi yoktu.

Neyse.

İşte durum buyken, geçenlerde StumleUpon'da zaman geçirmek adına bir şeylere bakınıyordum. Karşıma şu site çıktı. Yaratıcı yazarlık üzerine bir şeyler vardı. Sayfayı geçmeden önce şöyle bir aşağıya doğru kaydırdım ve yazarlar için bir hikaye oluşturmak ve geliştirmek adına 10 tane kısa üçlü soru öbekleri olduğunu gördüm. Soruları okudukça çeşitli hikaye fikirleri aklıma geldi ve kimisi oldukça hoş şeylerdi de. Bir anlamda zihni ateşleyecek şeylerdi.

Utopia Remix Project

Utopia adlı diziyi bilmeyeniniz yoktur herhalde! Dalga geçiyorum, vardır elbet, hatta çoktur. Öyle adı sanıl duyulmuş, duyulsa bile izlenen bir dizi değil. Sağımda solumda olanlara "Şu diziyi izle!" diye çok baskı yaptım, "Müthiş ya, izlemiş miydin Utopia'yı?" şeklinde çıkışlarda bulundum, "Utopia'yı izlemeyen benimle konuşmasın." diye de ekledim.

Sonuç? Eh işte. İzleyenler de oldu onlardan, izlemeyenler de.

Diziyi genel olarak övmek şöyle dursun, benim bu başlık altında yapacağım şey, dizi müziğini övmek. Tam o da değil ya, neyse.

Girizgâh

Bloga başlangıç için cafcaflı bir giriş yazısı düşünüp, sonra bunu başaramayıp doğaçlamaya güvenmek ve sığınmak, hiç kuşkusuz, klişe bir yaklaşım. Klişe olup olmaması umrumda değil demeyeceğim, zira umrumda. Bu yaptığım şeyi, ahlaksal açıdan tasvip edip etmemem bir kenara, bir klişeye bulanmak, her şeyden de öte, gereksiz bir durum. Anlamsız. Bunu keşfetmek için de öyle kafa patlatmaya falan gerek yok.

Peki, diye düşünüyor bu noktada insan, demek ki bu yazar arkadaş şu emeklemeye çalışacak blogda klişe bir şey paylaşmayacak, özgün işleri har vurup harman savurarak şaha kalkacak, ki böyle konuşuyor. Tam olarak öyle de değil. Aslında hiç öyle değil. İlgilendiğim ufak tefek şeyler var, gördüğümde ya da okuduğumda ya da dinlediğimde, ne de hoş şeymiş bunlar dediklerim var, işte onları bir şekilde buraya taşımaya çalışacağım.

Tabii tembellik ve bunu itekleyen hakkını verememe korkusu dolayısıyla birçok konuda susacağım. Fikirler, bizlere bağlı, ama bizlerden bağımsız olarak doğar ve gelişirler. Aforizmik dili bir kenara bırakırsak, her konuda şu veya bu şekilde bir his veya düşünceye sahip oluyor insan. Elinde değil. Ama bunların çok azı önemli, doğru veya anlatılmaya değer. Bazen de, nokta atışı bir başarıyı yakalasa bile bu fikirler, ifade edilmesi çok güç. İşte böyle ufak-tefek ya da koca-koca sorunları atlatabildiğim konuları 'böyleyken böyle' diyerek koyacağım bu blogun içine teker teker.