29 Mart 2015

Emil Michel Cioran: Burukluk | Müzik Üzerine

29 Mart 2015
Sıradan bir ruhla doğmuştum; müzikten, bir başka ruh istedim: Umulmadık.mutsuzlukların başlangıcı oldu bu...

*

Eğer her şeyini Bach'a borçlu olan biri varsa, o da Tanrı'dır.

*

Müziğe karşı savunma çarem olmadığından, onun despotluğuna katlanmaya ve keyfi çektiğince tanrı ya da paçavra olmaya mecburum.

*

Bizi zamana dokundurmayan hiçbir sahici müzik yoktur.

*

Bir veda sistemi olan müzik, çıkış noktası atomlar değil de gözyaşları olan bir fiziği çağrıştırır.

— o —

Dipnot: Burukluk'taki en kısa bölüm bu; hepi topu 3 sayfa. Ancak duruma böyle bakmak hatalı olur, zira Burukluk'a girmiş tek sanat bu, yani müzik!

Müzik, Cioran için de çok önemlidir. Diğer eserlerinde de bundan defalarca bahseder. Özellikle söyleşi ve röportajlarından oluşan Ezeli Mağlup'ta samimi bir biçimde müzik sevdasına değindiği kısımlar vardır. Hele Burukluk bir bitsin, diğer kitaplarını da yine parça parça aktarırım belki buraya.

Neyse, müzik benim için de, çoğumuz için olduğu gibi oldukça mühim bir şey. Lakin tutup da müziğe methiyeler düzecek değilim şu an, zira müzikten ne anlaşıldığı veya başlı başına müzik zevki çok farklılık gösteriyor. Misal, iki kişi karşılıklı "müziğin önemi ve güzelliğini" mevzu bahis ederken, aslında biri popüler kültür ürünü elektronik altyapılı müziği düşlerken, öbürü klasik müziğin günümüz ayağı olan new age müziğini kastediyor olabilir.

Şahsen bu tartışmalara girmeyi çok da uygun bulmuyorum. Elbette ki birçok müzik türüne saygı duymuyor ve kesinlikle dinlemiyorum ve hatta biraz tutucu bile olabilirim müzik konusunda ki, sadece belli başlı türleri dinliyorum -dinleyebiliyorum. Ancak tutup da karşımdakine dinlediği müziğin "güzel" olmadığını anlatma çabasını pek de doğru bulmuyorum.

Durum buyken, bu.

Sağlıcakla kalın -ya da kalmayın.

0 yorum:

Yorum Gönder

 
|| © 2018 - Herhangi bir hak bulursanız, saklayın! || Tasarım: Pocket ||